Verduurzaming vastgoed kost langdurige zorginstellingen ruim 8 miljard

De CO2-uitstoot van het vastgoed voor de langdurige zorg, bestaande uit de ouderen-, gehandicapten- en geestelijke gezondheidszorg, moet in 2030 bijna gehalveerd zijn. In de zogeheten Green Deal Zorg 2.0 is afgesproken dat de zorgsector de CO2-emissies in 2030 en 2050 met respectievelijk 49 procent en 95 procent verlaagt. Zorginstellingen moeten dit jaar zelf aangeven hoe ze die doelstellingen willen halen. Dit kan door bestaande panden grootschalig te renoveren of te investeren in nieuwbouw.

Omdat na 2030 ook de doelstellingen van 2050 moeten worden gehaald, blijkt investeren in nieuwbouw vaak een logische keuze. Uit onderzoek van ABN AMRO blijkt dat het zoveel mogelijk inzetten op nieuwbouw in tien jaar tijd een investering van 8,1 miljard euro vergt. Daarnaast zijn zorginstellingen jaarlijks 432 miljoen euro kwijt aan rentelasten en extra afschrijvingen van deze investeringen. Ondanks deze hoge kosten kan de sector deze investeringen dragen, al zet het de resultaten wel sterk onder druk.

Financiële gevolgen per subsector lopen uiteen

De gevolgen verschillen per subsector. Op basis van eerdere resultaten berekende ABN AMRO dat de ouderenzorg de extra kosten van 246 miljoen euro het beste kan absorberen. De marges in de gehandicaptenzorg worden met een extra last van 130 miljoen euro echter erg dun. Bij de geestelijke gezondheidszorg leidt het tot een tekort van 40 miljoen euro. Wanneer wordt ingezet op nieuwbouw om de klimaatdoelen te halen, is het volgens ABN AMRO nodig om zeker de helft van de panden die voor 2000 gebouwd zijn volledig te vervangen. De CO2-reductie bij bestaand vastgoed moet mogelijk zijn zonder grote inspanningen, dus door zogeheten quickwins. Bij deze quickwins gaat het bijvoorbeeld om het beter afstellen van ketels of het vervangen van tochtsluizen, zonnepanelen en ramen. In dit scenario betekent de inzet op nieuwbouw dat 37 procent van het totale vastgoed in de langdurige zorg in 10 jaar vervangen wordt.

Nieuwbouw zorgt mogelijk voor lagere kosten en efficiëntere inzet personeel

De kosten voor langdurige zorg worden gefinancierd door vergoedingen die zorginstellingen ontvangen van de overheid, zoals een vergoeding voor het vastgoed. “De stijgende kosten voor de verduurzaming van zorgvastgoed kunnen een aanleiding zijn om opnieuw naar deze vergoedingen te kijken. Door achterblijvende investeringen in het vastgoed was dit lange tijd niet urgent, maar als de vastgoedlasten sterk oplopen is dit wel degelijk belangrijk”, benadrukt Anja van Balen, Sector Banker Healthcare bij ABN AMRO. “De langdurige zorg kan de investering en bijkomende jaarlijkse lasten voor de verduurzaming van haar vastgoed onder de huidige omstandigheden dragen, mits de vergoeding voor het vastgoed niet verandert. De kosten voor de zorg blijven daarnaast een punt van aandacht. Er wordt al jaren strak gestuurd op tarieven, terwijl bewoners steeds meer zorg nodig hebben. Mogelijk kunnen de efficiëntie en lagere kosten die nieuwbouw met zich meebrengt, zorgen dat er minder personeel nodig is om de juiste zorg te verlenen.”

Meer over Bouw & Zorg in Stedebouw & Architectuur

De meest recente editie van ons vakblad dook ook in op ons zorgvastgoed. Lees de editie gratis in onze digitale bibliotheek.