Transformatie Willem de Kooning Academie

Het complex van de academie bestaat uit 3 gebouwen aan de Blaak en Wijnhaven in Rotterdam en zijn verbonden door een luchtbrug. Op dit moment is het gebouw door jaren van kleine aanpassingen dichtgeslibd. De ontwerp van beide architectenbureaus bestaat uit onderwijseenheden als stations en een artery, een verkeers- en verblijfsgebied.

Stations

De stations en werkplekken krijgen een open karakter; van duidelijk gescheiden lokalen naar in elkaar grijpende open werkvelden. Een aantal ruimtes krijgt hun monumentale en indrukwekkende identiteit terug en de verhouding tussen verblijf- en verkeersgebied wijzigt in het voordeel van bruikbare vierkante meters. In de stations worden zoveel mogelijk open ruimtes gecreëerd waarbij de afgesloten lokalen als transparante elementen in de ruimte staan.

De stations zijn niet af maar open voor interpretatie en nodigen uit tot creativiteit. De inrichting van de ruimtes is te transformeren met o.a. beweegbaar meubilair. Elke discipline vraagt immers om zijn eigen machines, materialen en werkwijze. De stations krijgen een uitstraling die bij werkateliers past: veredelde ruwbouw. Tegelijkertijd is de vormgeving van hoge kwaliteit op het gebied van comfort, akoestiek, daglichttoetreding en luchtkwaliteit.

Artery

De openheid en coherentie van de stations wordt verder onderstreept door de artery . Dit semi-openbare verkeers- en verblijfsgebied verbindt de stations en de gebouwen aan elkaar, waardoor de circulatie in het gebouw sterk wordt verbeterd. Doordat alle stations een gezicht krijgen naar de artery wordt de zichtbaarheid van de afzonderlijke sterk verbeterd. Dit gezicht wordt gevormd door een doorzicht in het desbetreffende station waar het work in progress te zien is.

In de artery zelf worden werken getoond die af zijn. Alle vloeren, wanden, en plafonds zijn donker afgewerkt. De ruimte vormt daarmee een contrast met de lichte, open stations.

Twee entrees

Een loopburg in de artery vormt de semi-publieke schakel tussen de twee entrees van de WdKA entrees. De brug haalt daarmee de buitenwereld naar binnen. Op deze manier gaan de entrees deel uitmaken van de stedelijke context. Ook aan de buitenkant worden ze aangepakt om ze zichtbaarder en toegankelijker te maken.

De entree aan de Wijnhaven krijgt een groene transparate gevel met automatische schuifdeuren en leidt bezoekers en studenten direct maar de uitnodigende balie in het hart van de artery. De entree van het gebouw aan de Blaak krijgt loopdeuren i.p.v. tourniquettes en een meer uitnodigende balie in de centrale hal.