NEN-normcommissie ‘Begroeide Daken’ stelt norm op voor bouwwerkbegroeiing

Er wordt in Nederland grofweg een miljoen vierkante meter dakvlak per jaar voorzien van een begroeiing of tuin. De huidige techniek is ver door- ontwikkeld, met algemeen aanvaarde richtlijnen voor systeemleveranciers en uitvoerende partijen. Hoewel er nog geen officiële Nederlandse of Europese normen voor begroeide daken zijn, worden de huidige richtlijnen breed gedragen. De commissie richt zich dan ook met name op de effecten van begroeide daken, meer dan de technische opbouw en details .

De uiteindelijke norm moet het voor opdrachtgevers, ontwerpers en voorschrijvende instanties gemakkelijker maken om hun doelstellingen te formuleren. In plaats van (alleen) een technische opbouw voor te schrijven, wordt het mogelijk om bepaalde karakteristieke eigenschappen van het begroeide dak te benadrukken die voor de opdrachtgever van belang zijn. Het voordeel van deze wijze van normeren is dat het ruimte schept voor innovatie. Het stimuleert toeleveranciers nieuwe systemen te ontwikkelen die aan hogere eisen voldoen. Uiteraard worden er ook kwaliteitseisen gesteld aan het begroeide dak, dit kan gedaan worden door verwijzing naar bestaande richtlijnen zoals de SBR-Dakbegroeiingsrichtlijn.

De normcommissie richt zich voorlopig op de hydrologische eigenschappen (waterberging en afvoervertraging), weerstand tegen windbelastingen en brandwerendheid van begroeide daken. Er wordt gekeken naar bestaande testmethodes, gegevens uit testen uit het verleden en voor sommige onderdelen worden nieuwe testmethoden ontwikkeld. De norm wordt beperkt tot deze eigenschappen, omdat geconcludeerd is dat deze de hoogste prioriteit hebben. Andere aspecten van begroeide daken kunnen later in een herziene uitgave toegevoegd worden, evenals aspecten van begroeide gevels.

Eigenschappen en effecten

Uit meerdere onderzoeken blijkt dat begroeide daken (en gevels) op diverse manieren bijdragen aan een gezonde, veilige en duurzame leefomgeving. Ze kunnen bijdragen aan, of hebben effect op, onder andere:

• Hydrologische eigenschappen (waterberging en afvoervertraging)
• Weerstand tegen windbelastingen
• Brandwerendheid van daken
• Temperatuursregulatie van de dakconstructie
• Temperatuurdaling in de stad (urban heat island)
• Beperking geluidshinder
• Binding fijnstof

Probleem hierbij is dat deze eigenschappen nog niet eenduidig te kwalificeren en kwantificeren zijn. Elke leverancier kent zijn eigen technische systemen, met verschillende productspecificaties. Van de genoemde eigenschappen zijn nog geen rekenmethodes bekend of deze zijn nog niet vastgelegd, waardoor het niet mogelijk is verschillende systemen met elkaar te vergelijken. De komst van een norm met eenduidige prestatie-eisen en toetsingsmethoden moet dit veranderen.